Mijn angst voorbij

Eindelijk is het zover: mijn eerste blog.

Vorige week zat ik aan de keukentafel met een jonge vrouw van Dominicaanse afkomst, begin 30, moeder van drie, met een goede baan, en slachtoffer van de toeslagenaffaire. Door een roosterwijziging moest ik haar vertellen dat ik haar niet langer kon ondersteunen. Ze begreep het en bedankte me.

Onze eerste ontmoeting was in een donkere periode van haar leven, waarin ze geen uitweg zag. Ik legde haar uit hoe vroegere gebeurtenissen later voor klachten kunnen zorgen, hoe het overlevingsmechanisme ons misleidt. Haar leven voelde als een last die niet van haar afgeschud kon worden. Nu, zoveel maanden later, staat er een krachtige vrouw tegenover mij, vol veerkracht en doorzettingsvermogen.

Ze deelde haar droom: een boek schrijven over haar leven, om anderen te helpen. Ik was geraakt. Haar verhaal verdient een boek, net zoals ik ooit over mijn eigen leven zou willen schrijven. Ondanks de verschillen in onze ervaringen, delen we beiden trauma en overlevingsstrategieën uit het verleden. Ook ik wil schrijven, om te laten zien dat er een weg uit is. Dat heling mogelijk is, hoe donker het ook lijkt.

Ze had al een naam voor haar blog, maar durfde nog niet te beginnen, bang voor reacties. Ook dat herkende ik. Wat als anderen mijn verhaal lezen en mensen herkennen? Ze overwoog anoniem te bloggen. Ik legde haar uit dat deze angst een echo is van vroegere ervaringen, van een overlevingsmechanisme dat nog actief is.

Dit gesprek deed me beseffen: bloggen kan een manier zijn om mijn verhaal te delen. Mijn werk draait om trauma en herstel, en dat kan ik alleen goed doen omdat ik zelf die weg heb bewandeld. Een boek komt later, maar bloggen is een eerste stap. En terwijl ik deze eerste blog schrijf, komt dezelfde vraag bij mij op: zou ik niet beter anoniem bloggen? Maar ik voel ook dat ik die angst niet langer hoef te volgen. Ik weet waar die vandaan komt: de angst om niet goed genoeg te zijn, om afgewezen te worden. Maar in plaats van me te laten leiden door angst, kies ik voor vertrouwen. Vertrouwen in mezelf, vertrouwen dat mijn verhaal er mag zijn.

En zo ontstaat mijn eerste blog: ik ben mijn angst voorbij.